?

Log in

No account? Create an account

Previous Entry Share Next Entry
ՀՀԿ-ի ու ԲՀԿ-ի ուժի 2 աղբյուրը: Պայքարեք սրա՛ դեմ
Lee
watumiaji

Ըստ Արամ Մանուկյանի` ժողովրդին ահաբեկում են, զրկում էլեկտրականությունից, ոստիկանները բացահայտ նկարահանում են ժողովրդին` այդպիսով փորձելով ահաբեկել:

Հղածս նյութում շատ պարզ դիտարկում կա: Այս դիտարկումը մեկ էլ ժառանգությունն է արել: ժողովրդին վախեցնելը: Դատարկ տեղը ժողովրդին դուխ տալը իրականում չի աշխատում: Խնդիրն այն է, որ ՀՀԿ-ն ստեղծել է խիստ ուղղահայաց համակարգ, կախվածության աստիճանը շատ մեծ է:

Խնդիրը վախը չէ, այլ հենց այն կախվածությունը, որը հնարավոր է դարձնում վերածել վախի, եղածը կորցնելու վախի:

Կախվածությունը կենտրոնացած է երկու աղբյուրում: Ու հիմնականը կրիմինալը չէ: Բնակչության մեծամասնությունը կրիմինալի հետ կապ ու շփում չունի:
Ա. Կախվածության առաջին աղբյուրը վարչական համակարգն է՝ գյուղապետ, դատարան, ոստիկան, կադաստր, հարկային և այլն և այլն: Այս դաշտը իր մեջ կիսել են ՀՀԿ-ն ու ԲՀԿ-ն, իհարկե, ահռելի մասը ՀՀԿ-ինն է: Երկիրը բերնեբերան լցված է չլուծված խնդիրներով, ու այդ խնդիրները լուծում է ոչ թե կառավարության ծրագրերը ու ոչ էլ օրենքը, այլ նշածս մարմինները՝ մարդիկ, պաշտոնյաները, կուսակցության ներկայացուցիչները: Ժողովրդի մեջ տարածված խոսք քա «Սերժը չգիտի, որ իմանա, հաստատ կլուծի այդ հարցը: Ու սա սուտ չէ, սա ուղղակի կախվածության ամբողջ ուղղահայացի վերին օղակն է, ինչքան ներքևի օղակները վատ աշխատեն ու իրենց գործը չանեն՝ այդքան մեծանում է մեկ մարդուց խնդիր լուծելու կախվածությունը:

Բ. Խոշոր բիզնեսն է՝ օլիգարխիայի առաջնորդությամբ: Այսօր աշխատող խավը ու փոքր և միջին բիզնեսը ամբողջությամբ կախված են մեծերից: Այս կախվածությունը ահռելի է: Շատերը միամտաբար հաշվում են պետական ծառայողներին, մտածելով, թե դա ՀՀԿ-ի ձայներն են: Իրականում, պետծառայողներն ավելի անկախ են, քան մասնավոր հատվածում աշխատողները: Արամ Մանուկյանի նշած մարդկանց տեսախցիկում եթե հայտնվի ՀՀԿ կամ ԲՀԿ պաշտպանող գործարարի /ու Աստված չանի օլիգարխի/ աշխատողը, ապա նա կհայտնվի շատ խնդիրների առաջ: Ի դեպ, չմտածեք, թե նրա աշխատանքային իրավունքների հետ է միայն կապված խնդիրը: Հատուկ նշում եմ կախվածությունը, ոչ թե վախը: Օրինակ, բիզնեսմենները սիրում են պարտքով փող տալ աշխատողներին, հետո աշխատավարձից այդ պարտքը դուրս գրել: Նեղ ընկածին օգնում են, վարկի տակ ընկածին կարող է աջակցեն և այլն: Կախվածությունը բլիթ և մտրակի համադրումն է, միայն մտրակով այն չի աշխատում:

Այսօր ՀԱԿ-ը, ՀՅԴ-ն ու Ժառանգությունը նույնպես իրենց ցուցակներում ունեն բիզնեսմեններ: Բայց առայժմ չեմ տեսել, որ նրանց բիզնեսը որպես մոդել ներկայացվի ընտրողներին: Չգիտեմ թե դա ինչպես կընկալվի, այդ կուսակցությունները վախենում են իրենց «հարուստ» կողմից խոսել: Հույս ունեմ, որ նրանք իրենց բիզնեսը նույն կախվածության սկզբունքով չեն կառուցում: Ու եթե այդպես է, ապա միգուցե այս թեմայից սկսեն խոսել: Կամ էլ ՀՀԿ-ի ու ԲՀԿ-ի մոդելի վատ կողմերը ցույց տան: Դե, ես ՓՌ մասնագետ չեմ, որ խորհուրդ տամ, թե ինչպես սա անել, բայց այս կախվածության մեջ եմ տեսնում այսօրվա հիմնական խնդիրը:
Լավ, մի խորհուրդ տամ: Այս երեք ուժերին /կամ երկու, կամ՝ ով որ ռիսկ կանի/ այս հարցով խորհուրդ կտամ միավորվել: Թող այս ուժերի բիզնեսմենները մի հատ կլոր սեղան անեն ու խոսեն գործատու-աշխատող հարաբերությունների մասին, ու թե ինչպես է դա իրենց մոտ: Վստահ եմ, որ այս հաղորդման ռեյտինգը կանցնի բոլոր հաղորդումների ռեյտինգին, աշխատող մարդիկ իրենց հուզող հարցերի պատասխանն են ուզում լսել, ջեմն ու մուրաբան թող լինի գործազուրկների ու թոշակառուների թեման: