?

Log in

No account? Create an account

Previous Entry Share Next Entry
Մարշուտկան ընդդեմ ավտոբուսի, հետն էլ մանիշակագույն
Lee
watumiaji
Սկսեմ ֆիզիկայից: Իրերը գտնվում են ոչ միայն տարածության մեջ, այլև ժամանակի: Տնտեսագիտորեն, սա նշանակում է, որ կարելի է արդյունավետորեն օգտագործել ոչ միայն տարածությունն ու շարժումը, այլև ժամանակը:

Հանրային տրանսպորտը ենթադրում է ինչ-որ օպտիմալ բաշխում կանգառում հայտնված տրանսպորտային միջոցի, նրա տարողունակության և նրա հայտնվելու պարբերականության մեջ: Գծուղիները մի քիչ բարդ են: Դա հետո:

«Մարշուտկեքը» երբ ներդրվեցին, նրանց ծավալը փոքր էր: Խնդիրը օպտիմալ մակարդակի բերվեց դրանց հաճախականությունը մեծացնելով: «Մի քանի րոպե կանգնում ես, մարշուտկեն գալիս է, նստում կանգնում կքում գնում ես»: Հետևանքը՝ գինը ցածր, որակը ցածր, նստատեղերը քիչ, կանգակքատեղերը շատ, անհարամարությունը շատ, հաճախականությունը՝ բարձր:

Ստեղծված մոդելը աբսուրդային է: Ճիշտ բալանսը կլիներ, եթե լիներ. Ավտոբուսները՝ մեծ, հարմար, հաճախականությունը՝ օպտիմալ, բայց հստակ՝ ասենք 30 րոպեն մեկ: Սա էլ կհանգեցներ երթևեկության կանոնակարգման /ավտո քշողները հո գիտեն մարշուտկեքը ինչքան շատ են ու խանգարող/: Ուշ ու շատ մարդ տանելով գինը հնարավոր կլիներ նույն մակարդակի վրա պահել: Մարդկանցից էլ կպահանջվեր միայն կարգապահություն՝ դիսցիպլինա, որ ճիշտ ժամին գնան կանգառ ու ճիշտ պլանավորեն իրենց ժամանակը: Քաղաքակիրթ երկրներում հենց այսպես է:

Անդրադառնամ գծերին ու գծատերերին: Քաղաքակիրթ և օպտիմալ բաշխումը ենթադրում է նաև երթուղիների հարմար բաշխում: Մեր մոտ երթուղիները որոշվել են գծատերերի վայրենի մրցակցության պայմաններում: Շատերը գիտեն, թե ինչքան շատ են երթուղիների որոշ հատվածների համընկնումները: Մի կողմից կասեք հարմար է, որտեղից ուր ուզես կարող ես գնալ: Բա ընդհանուր շա՞հը: Հասարակական տրանսպորտը հենց դրանով է հասարակական, որ ոչ թե անհատական հարմարություններին է հարմարեցված, այլ՝ ընդհանուրին: Այստեղ էլ ժամանակի բաշխմանը միանում է գնի բաշխումը: Միայն ժամանակի մեջ բաշխելը հարմար չի լինի մարդկանց համար, քանի որ, եթե ստիպված 3 տրանսպորտ փոխես, ապա 300 դրամ կվճարես՝ հարյուրի փոխարեն: Դրա համար էլ քաղաքակիրթ երկրներում ներդրված է մշտական տոմսի գաղափարը, որը ոչ վաղ անցյալում մեր մոտ էլ կար: Ախր տրանսպորտը համակարգ է, ոչ թե վայրենի մրցակցություն տարբեր գծատերերի մեջ: Մարդ պետք է կարողանան Ա կետից Բ կետը գնալ միասնական համակարգից օգտվելով՝ ունես մշտական, թեկուզ 20 անգամ փոխիր տրանսպորտային միջոցդ: Ավելին, սրան մետրոն էլ է անհրաժեշտ գումարել: Եթե մարդիկ իմանան, որ կարելի է պայմանական 100 դրամով ավտոբուսով գալ մետրո Բարեկամություն, հետո նստել մետրո և շարունակել ճանապարհը մինչև Հանրապետության Հրապարակ, ապա Երևանի կենտրոնի բեռնաթափման խնդրի մի մասը կլուծվեր:

Ասածներս գյուտ չեն, գծային ծրագրավորման խնդիրներ սովորած մարդու առաջին դասը հենց տրանսպորտային խնդիրն է: Բայց այդ խնդիրը լուծելու համար պետք է խնդրի նպատակը դնել հանրային՝ ուղևորների շահը, ոչ թե մասնավոր՝ գծատերերի, շահը առավելագույնի հասցնելու նպատակային խնդիր լուծել:

Հիմա ասածս ինչ կցուցանե: Պարզ բան: Տխմարություն է Երևան ներկրել ավտոբուսներ, /որոնք  ի դեպ լիարժեք մեծ չեն, որ ասեմ վերջնական քաղաքակիրթ լուծման ենք գնում/ ու, նույն հին գծատերերի համակարգը պահպանելով, այն տալ գծատերերին շահագործելու: Այսինքն ընդամենը Սպիտակ Մարշուտկեքը փոխարինեցին Մանուշակագույն ավտոբուսներով, ռուսական գազելները փոխարինում ենք չինական հայեր-բասով:

Շարունակությունն էլ ասեմ: Համակարգը նույն գծատերային վիճակում թողնելու պարագայում քաղաքապետարանը երկընտրանքի առաջ է կանգնելու, կամ մեր հարկատուների հաշվին սուբսիդավորել գծերը, կամ էլ գինը բարձրացնել: կոմֆորտը բարձրացրինք, մնացած ամեն ինչ նույնը թողեցինք, կոմֆորտի համար էլ մեր գրպանից ենք վճարելու: /մենակ չասեք չինացիք գծատերերին գրանտ են տվել, կարծեմ էս գրանտը տված է քաղաքապետարանին, ոչ թե գծատերերին/


  • 1
Ձեր գրառումը տեղ գտավ www.BlogNews.am կայքում: Շնորհակալություն:

դեռ առաջին նախադասությունն եմ կարդացել. կարող ես ասել՞՞՞ ինչու սովորաբար ոչ ֆիզիկներն են սկսում ֆիզիկայից օրինակներ բերել ՞՞՞դա շատ դժվարեցնում է նյութի հետագա ընկալումը, որտև սովորաբար այնքան էլ այնպես չէ իրականում, որքան օրինակն է ՃՃՃ

կարելի է նույնը գրել, առանց ֆիզիկա բառի. այդ դեպքում ուղղակի հասկանալի կլինի, թե որ պարամետրերն են ընտրված ընտրված այս օրինակում:

գնամ մնացածը կարդամ

լավ կլիներ ավտոբուսները տային Երևանից մոտակա քաղաքներ գնացող գծերին. Հրազդան, Աբովյան, Էջմիածին` աշխատում են Երևանում, հետո իրար գրկած կամ տաքսիներով գնում են տուն. աշխատածը` բուլյոն

եթե նույնիսկ չէ, մեկ է` սա էլ է խնդիր

մի ժամանակ տաքսին ճոխություն էր, բայց հիմա` կեղտոտ են, ճարպոտ, հոտոտ. երթուղայինները` նույնը... ամառ էլ կգա, մարդիկ «կբուրեն»..

ամբողջ Երևանը մեքենա է, իսկ տրանսպորտի հարցը` կա

Մարզերում նույն խնդիրն է: «գնամ կայարան 30 րոպեից մարշուտկան կշարժվի» Ու ով երբ ուզում գնում է: Թող ըստ ժամանակացույցի շարժվեն 3 ժամը մեկ, բայց մեծ ու հարամարավետ ավտոբուսները:

երեք ժամն էլ էն չի
գալիս են գործի ուշացած, վրաները խոսում են
գնում են շուտ, որ հասնեն` էլի

տեղերում աշխատանք` չկա
մի զիջի, էլի, ժամ-բան Ճ ոչ մի բան էլ մի զիջի, տեղը տեղին ասա

Edited at 2012-03-28 07:23 pm (UTC)

ինչքան մանրանանք այդքան մոտենալու ենք տաքսիներին ...

ոնց՞
ում հաշվին ՞՞՞ ՃՃ

Ստիպում ես մտնել մաթեմատիկայի դաշտ ու բաշխումներից խոսել: :Ճ
Եթե ցանկացած մարդ ցանկացած պահի ցանկանում է մի քաղաքից մյուսը գնալ, ապա նվազագույն ժամանակը կարող է ապահովել միայն այն տրանսպորտը, որը արագ «պասաժիր» կհավաքի: Իսկ դա 4-5 տեղանոց տաքսին է միայն:

Իսկ աշխատանքից ուշանալը լուծվում է շատ հեշտ: Ավտոբուսը պետք է առավոտյան ճիշտ ժամի հարմարեցնել ու հետո +3 ժամ, +3 ժամ: /Նայած իհարկե քաղաք, մարդկանց հոսք, հեռավորություն և այլն/

Շտապողը թող շուտ գար, կամ եթե ուշացել է, թող նստի տաքսի:

Իսկ ավտոբուսը պարտավոր է շարժվել նույնիսկ կիսադատարակ դեպքում, կարևորը դառնում է ժամանակը, ոչ թե «դեռ պասաժիրի տեղ կա» կատեգորիան:

Ցանկացած գիտություն էլ կարող եմ գրել, դու ֆիզիկ ես դա ես նկատում :ՃՃՃՃ
Ուղղակի ամեն գիտություն ունի 2 մակարդակ՝ կենցաղային ու գիտական: Այդ առումով ճիշտ ես, ֆիզիկը կենցաղային գրած ֆիզիկան խորթ կընդունի:

համ էլ՝ ֆիզիկան մենակ ֆիզիկոսներին չի պատկանում։ ))լ
հ.գ. լավ էիր գրել, Վատումիաջի կամրադ. ։)

Ճիշտ ես, ասում են կամասուտրան ֆիզիկոս չի գրել, բայց լա՜վ կիրառել է :))))
ապրիս ապրես ասելու համար: Քո կարծիքը բլոգոսֆերայում 100 լայք արժի :)))

լավ միտք տվեցիր :ՃՃ բեր Ցուկերբերգին առաջարկենք լայքերի կշիռ մտցնի :ՃՃՃՃ

ՃՃՃՃ հո չէի ասում ձեռք մի տվեք Ճ
ասում եմ` նենց օրինակ բերեք, ես էլ հասկանամ` տանձ-խնձոր ասենք Ճ

Ճիշտ հարց ա բարձրացված: Երևանի ամենամեծ գլխացավանքներից ա: Ի դեպ, ես դեմ չեմ, որ տրանսպորտը սարքեն 200 դրամ, մենակ թե քաղաքակիրթ լինի: Կամ գոնե տարբեր տարիֆներ սահմանեն, Երևանը զոնաների բաժանեն (ոնց որ քաղաքակիրթ քաղաքներում ա), ու գինը փոխվի կախված հեռավորությունից, ոչ թե տրանսպորտ փոխելու թվից:

Շատ լուծումներ կան, բայց նախ և առաջ պետք է տրանսպորտը որպես մեկ համակարգ դիտարկեն:

Artyom

(Anonymous)
Tomsavachara petq avtobusneri mej,dranov shat ban kpoxvi !

Շատ լուծումներ կան, ուղղակի տրանսպորտը պետք է նախ դարձնել հասարակական:

  • 1